اگه برف می دونست زمین خاکی چقدر کثیفه..
برای اومدن ،لباس سفید نمی پوشید..
برف وقتی قشنگه که از پشت پنجره ی یه خونه ی گرم..
با یه لباس گرم..
به ریزش برف زمستونی نگاه کرد..
خوبه که تو این روزا..
به یاد اونایی باشیم که قرار بود از پشت پنجره ی یه خونه ی گرم..
به ریزش برف زمستونی نگاه کنن..
آخر پاییز شد و همه دم میزنند از شمردن جوجه ها!!!!
اما تو بشمار
تعداد دل هایی را که به دست آورده ای....!
تعداد لبخند هایی که بر لب دوستانت نشانده ای...!
تعداد اشک هایی که از سر شوق و یا غم ریخته ای...!
فصل زردی بود اما تو چقدر سبز بودی
نگران جوجه ها هم نباش آن ها را بعدا با هم میشماریم
ودر آخر..
" امیدوارم همه ی لحظه های پایانی پاییزت
پر از خش خش آرزو های قشنگ باشد"
" یلدا مبارک "
بیا تا در بلندترین فرصت شبانه..
از هزار رنگیه فصل خزان..
به یک رنگیه زمستان برسیم..
تقصیر برگ ها نیست
آدم ها همینند !
نفس می دهی..
لهت می کنند..
وقتی تنها شدی..
بدون خدا همه رو بیرون کرده تا..
" خودت باشی و خودش! "
همیشه به خاطر داشته باش:
" کسی در جایی به خاطر وجود تو، خوشبخت است.. "
وقتی با مشکلات روبرو می شویم ، به خدا می گوییم چرا من ؟
اما زمانی که خوشحالی به ما روی می آورد ، صحبتی از خدا نیست..
یاد بگیریم که در هر وضعیت بگوییم " بله خدا ! خود من.. "
شیرین بهانه بود..
فرهاد تیشه می زد
تا باور نکند، صدای مردمانی را که
در گوشش می خواندند....
"دوســــــتت ندارد"...
زخم که میخوری..
خوب مزه مزه اش کن..
حتماً نمکش آشناست !
آدم برفی از خجالت آب شد..
وقتی دید کودک گرسنه ای..
به هویج دماغش زل زده..
نه اینکه زانو زده باشم، نه..
فقط..
نبودنت سنگین است..
در مبارزه بین موج و صخره در ساحل دریا
موج همیشه برنده خواهد شد ..
نه بخاطر قدرت ، بلکه به خاطر تداوم ..
ماهیگیر دلش سوخت..
این بار ماهی بود که از تنهایی،
قلاب را رها نمی کرد..
یک بار وقتی منتظرت نیستم به سراغم بیا..
بگذار خیالم..
غافلگیر شود..
از فشار زندگی نترسید..
به یاد داشته باشید
فشار ، توده زغال سنگ را به الماس تبدیل میکند
ارزش یک خواهر را، از کسی بپرس که آن را ندارد.
ارزش ده سال را، از زوج هایی بپرس که تازه از هم جدا شده اند.
ارزش چهار سال را، از یک فارغ التحصیل دانشگاه بپرس .
ارزش یک سال را، از دانش آموزی بپرس که در امتحان نهائی مردود شده است .
ارزش یک ماه را، از مادری بپرس که کودک نارس به دنیا آورده است .
ارزش یک هفته را، از ویراستار یک مجله هفتگی بپرس .
ارزش یک ساعت را، از عاشقانی بپرس که در انتظار زمان قرار ملاقات هستند .
ارزش یک دقیقه را، از کسی بپرس که به قطار، اتوبوس یا هواپیما نرسیده است .
ارزش یک ثانیه را، از کسی بپرس که از حادثه ای جان سالم به در برده است .
ارزش یک میلی ثانیه را، از کسی بپرس که در مسابقات المپیک، مدال نقره برده است .
زمان برای هیچکس صبر نمی کند
قدر هر لحظه خود را بدانید..
و قدر آن را بیشتر خواهید دانست اگر، بتوانید آن را با دیگران نیز تقسیم کنید.
با خوابیدن روی بالشی که از مــــــرگ پرنده هــــــا پـُـر است ...
نمی توان خــــــواب پــــــرواز دید..
تو را من چشم در راهم
گرت یادآوری یا نه
من از یا د ت نمی کاهم..
گاهی گمان نمی کنی ولی می شـــود
گاهی نمی شود که نمــی شود که نمی شود
گاهی هزار دوره دعا بی اجابت اســـت
گاهی نگفته قرعه به نام تو می شـــود
گاهی گدایٍ گدایی و بخت یار نیســـت
گاهی تمام شهر، گدای تو می شـــــود
كاش ميشد سرنوشت خويش را از سر نوشت..
كاش ميشد اندكی بهتر نوشت..
كاش ميشد پشت پا زد بر تمام زندگی
داستان عمر خود را گونه ای ديگر نوشت..
کاش قلبم درد پنهانی نداشت
سینه ام هرگز پریشانی نداشت
برگهای آخر تقویم عشق
حرفی از یک روز بارانی نداشت
کاش میشد راه سخت عشق را
بی خطر پیمود و قربانی نداشت
شبی یاد دارم که چشمم نخفت شنیدم که پروانه با شمع گفت
که من عاشقم گر بسوزم رواست تو را گریه و سوز باری چراست؟
بگفت ای هوادار مسکین من برفت انگبین یار شـــــیرین من
چو شـیرینی از من بدر میرود چو فرهادم آتش به سر میرو
همی گفت و هر لحظه ســــیلاب درد فرو میدویدش به رخسار زرد
که ای مدعی عشق کار تو نیست که نه صبر داری نه یارای ایست
تــــــو بگریزی از پیش یک شعله خام من اســــتادهام تا بسوزم تمام
تـــــو را آتش عشق اگر پر بـوخت مــــرا بین که از پای تا سر بسوخت
همه در این گفت و گو بود شــمع بــه دیدار او وقت اصحاب، جمع
نـرفته ز شب همچنان بهرهای کــآه ناگه بکشــتش پری چهرهای
همی گفت و میرفت دودش به سر همین بود پایان عـشق، ای پسر
اگـر عاشـقی سر مشـوی از مرض چو سعدی فرو شوی دست از غر
فدائی ندارد ز مقصود چون و گــر بر سرش تیر بارند و سنگ
به دریا مرو گفتمت زینه و گر میروی تن به طوفان سپار
امشب شب شام غریبان است
زینب پریشان است
پرسیدم از حلال ماه، قدت چرا خم است؟ آهی کشید وگفت که ماه محرم است. گفتم: که چیست محرم؟ باناله گفت: که این ماه ماه عزای اشرف اولاد آدم است.
نازم آن آموزگاري را که در يک نصف روز
دانشآموزان عالم را همه دانا کند
ابتدا قانون آزادی نويسد بر زمين
بعد از آن با خون هفتاد و دو تن امضا کند
آن روز که آهنگ سفر داشت حسین (ع)
از راز شهادتش خبر داشت حسین (ع)
از بهر سرودن یکی قطعه سرخ
هفتاد و دو واژه در نظر داشت حسین (ع)
- عبادت کنندگان سه گروهند:
1- گروهی خداوند را به انگیزه رسیدن به پاداش و دستیافتن به نعمتهای نامحدودش عبادت میکنند، این دسته از عبادتکنندگان مانند سوداگران سودجواند.
2- بعضی خداوند را از ترس عذاب میپرستند و عبادت میکنند که این دسته از عبادتکنندگان در خور بردگان زرخرید است.
3- و کسانی هستند که خداوند را به منظور شکرگزاری و انجام یک وظیفه انسانی پرستش مینمایند ( خداوندا من تو را عبادت میکنم چون لایق پرستش و عبادت هستی ) این دسته از عبادتکنندگان عبادت انسانهای احرار و آزادگان است و چنین عبادتی افضل و برتر از تمام عبادات است.
- ایمان بنده مومن کامل نمیشود مگر اینکه در او چهار خصلت باشد :
۱.اخلاقش نیکو باشد ، 2.بخشنده باشد ، 3.از گفتن حرفهای زیادی خودداری کند ، 4.زیادی مالش را انفاق کند.
ـ هرکس زبانش راستگو باشد کردارش پاکیزه می باشد
هرکس نیت خیر داشته باشد روزیش فراوان می گردد
و هرکس با زن و بچه اش خوشرفتار باشد عمرش طولانی شود.
آموخته ایم از تو وفاداری را
خون تو نوشت معنی یاری را
ای کاش که آب کربلا می آموخت
آن روز ز چشمت آبرو داری را …
در کلاس عاشقی عباس غوغا می کند
در دل هر عاشقی عباس مأوا می کند
هر کسی خواهد رود در مکتب عشق حسین
ثبت نامش را فقط عباس امضاء می کند
ایمان و وفا سایه ی بالای تو بود
ایثار علی (ع) نقش به سیمای تو بود
گر لب نزدی به آب دریا عباس(ع)
دریای ادب میان لبهای تو بود
ای اهل حرم میر و علمدار نیامد
سقای حسین سرور و سالار نیامد
علمدار نیامد
علمدار نیامد
زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست
