عباس بن علی

 عباس بن علی(به عربی: العباس بن علي بن ابي طالب) پدرش علی بن ابی‌طالب و مادرش فاطمه کلابیه ام‌البنین است.

او در چهارم شعبان سال ۲۶ ه.ق متولد شد او را به سبب زیبایی چهره‌اش، قمر بنی هاشم لقب داده بودند. وی در دهم محرم (عاشورا) در کربلا همراه تمامی دیگر یاران امام سوم شیعیان ، حسین بن علی کشته شد. مراسم یادبود کشته‌شدن وی، در روز نهم محرم (تاسوعا) برگزار می‌شود.

زندگی  

کنیه‏ اش ابوالفضل است و در میان شیعیان ملقب به «قمر بنی هاشم»، «سقای کربلا»، «علمدار حسین» و غیره‌است. طبق روایات شیعه او جوانی دلاور، زیبا و بلند قد بوده است، در جنگ‌های صفین و نهروان در کنار پدرش علی جنگیده‌ بوده و او یکی از چند نفری است که در بین شیعیان به باب‌الحوایج معروف می‌باشند.

 برادران، همسر و فرزندان

او سه برادر به نام‌های جعفر، عبدالله و عثمان دارد که تمامی آنان در روز عاشورا سال ۶۱ ه.ق در کربلا کشته شدند . او با لبابه دختر عبیداللّه‏ بن عباس ازدواج کرد و دارای دو فرزند به نام‌های عبیداللّه‏ و محمد شد. محمد در سن پانزده سالگی در روز عاشورا در کربلا کشته شد و عبیداللّه‏ قاضی مکه و مدینه بود.

 آرامگاه

 آرامگاه او در نزدیکی آرامگاه حسین بن علی در کربلا قرار دارد شیعیان بین آرامگاه او و حسین بن علی را بین الحرمین می‌نامند.

توسعه و بازسازی حرم وی در زمان شاه طهماسب صفوی و سپس نادر شاه صورت گرفت. پس حمله وهابیون به کربلا مجددا برای بازسازی آن توسط فتحعلی شاه انجام گردید.