من به یاد دل و دل یاد تو را می گیرد × دل اگر یاد عزیزیش نکند می میرد
شبی از شب ها
یــــــــــــــــاد من پــــــــــــــــاورچین
از در خانه برون رفت
و ندانستم که کی باز آمد و کجا بود
آن قدر بو بردم که تـــــــــــــــــــــــنش ، بوی دلاویز تو را با خود داشت..
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 14:52 توسط بهار
|
زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست