هر دو چوب یک درخت بودیم..

او شد یک پیپ فانتزی زیبا

 اما من..

هیزمی خشک که در شومینه می سوزم برای گرم کردن کسی که آرام و خوشبخت از کام اومی گیرد...

 

آیا باز هم می گویی زندگی را با انصاف تقسیم کرده اند!؟